Mało kto wie, że moskiewski plac czerwony w zamierzchłych czasach był otoczony drewnianymi budynkami, które zostały zlikwidowane na podstawie edyktu Iwana III z 1493 roku z powodu niebezpieczeństwa pożarowego. Przestrzeń placu, która powstała po usunięciu zabudowań z drewna, została nazwana “pożarem” lub “wypalonym” i w krótkim czasie przekształciła się samoistnie w jeden z największych placów targowych w Moskwie. Miejsce to służyło także jako plac do zgromadzeń publicznych, a zdarzało się, że odbywały się tam carskie koronacje. Wbrew powszechnym skojarzeniom, nazwa placu nie ma nic wspólnego z komunistycznym okresem w historii Rosji. “Czerwony” wywodzi się ze starosłowiańskiego słowa, które w tłumaczeniu na polski znaczyło “piękny”, a do czasów nam współczesnych zachowało się jako “krasny”. To samo słowo: “krasny” ma w języku rosyjskim jeszcze jedno znaczenie: “czerwony”. Stąd nazwa. Słowo krasny w znaczeniu “piękny” niegdyś odnosiło się do katedry św. Bazylego, która określenia użyczyła również pobliskiemu placowi.