Polska w latach 1989–1991 prowadziła bardzo zachowawczą politykę wobec ZSRR. Sytuacja ta wynikała w głównej mierze z faktu, że państwa zachodnioeuropejskie obawiały się popaść w konflikt z gigantem ze Wschodu. Swój wpływ na to miał także fakt, że jednoczące się Niemcy przeżywały różnego rodzaju problemy związane z tym procesem. Niestety Polska była także gospodarczo uzależniona od Rosji, a na dodatek należała wówczas do RWPG i Układu Warszawskiego. Pierwszym krokiem do nawiązania kontaktów było budowanie nowych odniesień prawnych. Ówczesny polski premier Tadeusz Mazowiecki potwierdził na jesień 1989 roku powinności jakie na Polskę nakładał Układ Warszawski. W listopadzie 1990 roku rozpoczęły się dwustronne rokowania dotyczące wycofania wojsk rosyjskich z Polski oraz mówiące o zasadach tranzytu tych wojsk z Niemiec do ZSRR przez terytorium Polski. W wyniku ustaleń zapadła decyzja o tym, że bojowe jednostki Rosja wycofa z terenu Polski do 1992 roku, pozostałe jednostki – do 1993 roku.